Meer natuurwaarde – vraag gestuurd, geleverd door agrariërs.

Meer natuurwaarde – vraag gestuurd, geleverd door agrariërs.  

Hoe kunnen agrariërs hun verdienmodel beter aanpassen op de -logische- wens tot de creatie van meer natuurwaarde.  John van Duursen (project directeur Wij.land / Commonland) en Niels Dijkman geven hun visie hierop in een ingezonden brief in het NRC d.d. 23 juni. Onderstaand het volledige artikel.

Als wij meer ruimte voor natuurwaarde willen, is het onterecht om daar alleen boeren op aan te spreken, betogen Calon en Van den Tweel (Natuurbehoud is een dienst, betaal boeren daarvoor) https://www.nrc.nl/nieuws/2018/06/14/natuurbehoud-is-een-dienst-betaal-b....

Een goed artikel waarin partijen die in het verleden eerder opponenten waren nu als bondgenoten een groot onderwerp aansnijden. Conform ook de huidige denken, zoals dat bijvoorbeeld gestalte krijgt met SDG 17 om in gezamenlijkheid tot oplossingen te komen. Inderdaad partnerships tussen ketenactoren met diverse achtergronden om te komen tot systemische verandering.

De reactie van Oud (Natuurlobby laat zich voor mestkarretje LTO spannen) https://www.nrc.nl/nieuws/2018/06/21/natuurlobby-laat-zich-voor-mestkarr...  leest als een hartenkreet maar is voor het bewerkstelligen van een verandering minder effectief. Boeren kunnen namelijk niet zelf een systeem veranderen, hoezeer het inzicht en de wil bij velen ook aanwezig is om een koers te wijzigen. Een groot onderzoek in dagblad Trouw (19 juni) laat dat zien: “Hoewel slechts 6 procent van de onderzochte agrariërs biologisch werkt, wil een grote meerderheid van de ‘gangbare’ boeren de overstap maken naar een duurzamere bedrijfsvoering. Die is in hun ogen niet alleen minder vervuilend, maar ook economisch sterker. Driekwart van hen wil bij verandering samenwerken met kritische groene organisaties.” https://www.trouw.nl/groen/boer-wil-verduurzamen-om-uit-de-crisis-te-kom...

De analyse van Calon en Van den Tweel eindigt met een oproep dat overheid en consumenten (via de retail) moeten betalen voor de natuurwaarden die boeren leveren. Dat moet ook gebeuren, maar het proces hiertoe is taai en uitdagend.  

In de analyse ontbreekt onzes inziens de logische rol van organisaties (privaat, semi-publiek of publiek) die een opgaaf of ambitie hebben op gebied van water, klimaat, duurzaam landgebruik. Denk aan gemeenten, bedrijven, provincies, verzekeraars en waterschappen. Waterschappen hebben bijvoorbeeld een opgaaf om het waterbergend vermogen van een gebied te managen. In toenemende mate een lastig taak, vooral nu er meer regen lijkt te vallen in korte tijd en minder gelijkmatig verspreid in tijd. En in toenemende mate een taak waarvan de oplossing meer en meer geld kost. Deze organisaties hebben belang bij de hulp en oplossingen van agrarische ondernemers. De agrariërs hebben belang bij een financiële erkenning en wij als maatschappij hebben belang bij een duurzamere vorm van landgebruik.

Door in overleg te gaan met agrarische ondernemers over op welke wijze zij ondersteuning kunnen bieden met hun diensten, ontstaat een win-win. Een betere, meer efficiënte, meer systemische oplossing met meer natuurwaarde, uitgevoerd door de specialisten op en in dat gebied, namelijk de agrariërs. En de vergoeding, voorkomend uit een vraaggerichte markt transactie, leidt voor boeren tot een additionele inkomstenstroom.

In het project de Groene Hefboom https://www.commonland.com/en/projects/225/peat-meadows wordt het creëren van marktgerichte financiële prikkels om agrariërs meer te belonen voor hun impact op maatschappelijke diensten gestimuleerd. De verkenning om boeren en organisaties met (maatschappelijke) opgaven, in gezamenlijkheid, te laten werken aan dergelijke oplossingen is een nieuw inzicht. Boeren worden hiermee dienstenverleners en de beloning wordt bepaald in afstemming met partijen die direct de voordelen ervaren van de diensten; vraag gestuurd en prestatiegericht.

 

You are here